Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2014/18373 K.2015/4200

Dava dilekçesinde, ... Köyü 103/2 parsel ve 103/4 parsel sayılı taşınmazların Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı vekili Av.... ve davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrasıda, bilirkişilerce -aynı Yasanın 11. maddesinin (f) bendi hükmü gözetilerek- yapılacak değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği günün (dava tarihinin) esas tutulacağı öngörülmüş olup, buna göre kamulaştırılan taşınmaz üzerinde bulunan yapı ve eklerinin değerinin Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca yayımlanan 2014 yılına ait Yapı Yaklaşık Birim Maliyetleri Cetvelindeki miktarlar üzerinden hesaplanması gerekirken, bilirkişi kurulunca cetvelin Resmi Gazete'de henüz yayımlanmamış olması gerekçesi ile 2013 yılı Yapı Yaklaşık Birim değerleri ile buldukları bedele yeniden değerleme artış oranında ekleme yapılarak yapı bedelinin tespiti,

2-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen 993 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 15.05.2009 tarihli satışına ilişkin alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösteren tapu kaydı ve resmi satış akit tablosunun onaylı örneğinin tapu müdürlüğünden getirtilip denetlenmemesi,

3-2942 sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince, emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu itibarla dava konusu taşınmazın ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir.

Dosyadaki kayıtlara göre 2014 yılında dava konusu 103 ada 4 parsel sayılı taşınmazın emlak vergisine esas değeri 160 TL, emsalin değeri ise 175 TL dir. Buna göre emsal taşınmazın dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazla en fazla eşdeğer kabul edilerek değerlendirme yapılabileceği düşünülmeden dava konusu 103 ada 4 parsel sayılı taşınmaz daha değerli kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmayan rapor doğrultusunda karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.