KÜNYE
18. Hukuk Dairesi 2014/19716 E., 2015/8099 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Mayıs 2015
- Mahkemesi
- Aile Mahkemesi
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dava dilekçesinde, evlat edinilmesine karar verilmesi talep edilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacı vekili dava dilekçesinde; küçük ....’nın davacılar tarafından evlat edinilmesine karar verilmesini talep etmiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 305. maddesine göre “Bir küçüğün evlat edinilmesi, evlat edinen tarafından bir yıl süreyle bakılmış ve eğitilmiş olması koşuluna bağlıdır. Evlat edinmenin her halde küçüğün yararına bulunması ve evlat edinenin diğer çocuklarının yararlarının hakkaniyete aykırı bir biçimde zedelenmemesi de gerekir.“ Küçüklerin evlat edinilebilmesi için gerekli olan evlat edinen tarafından bir yıl süreyle bakılmış ve eğitilmiş olması kuralı emredici nitelikte olup, bu kurala uyulmadan yapılan evlat edinme talebinin salt bu nedenle reddine karar verilmesi gerekir.
Somut olayda, dosyadaki tanık beyanlarına göre davacıların evlat edinmek istedikleri küçük ....'ya 3-3,5 aydır bakıyor olduğunun belirtildiği, bu durumda yukarıdaki yasal düzenleme dikkate alındığında küçüğün evlat edinen tarafından bir yıl süreyle bakılmış ve eğitilmiş olması koşulunun sağlanmamış olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, davacılar ile evlat edinilecek küçük arasındaki yaş farkının 40 yaşından fazla olması ve dosyadaki bilirkişi raporuna göre küçüğün evlat edinilmesinin uygun olmadığının belirtilmesi nedeniyle davanın reddine karar verilmesi doğru değil ise de,
Yargıtay 18. Hukuk Dairesi, E. 2014/19716, K. 2015/8099, 12 Mayıs 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama