Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2014/20731 K.2014/18475

Dava dilekçesinde, davacının annesi ile babasının ölüm tarihlerinin tespiti ile nüfusa işlenmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm dahili davalılardan M.. D.., G.. D.. ve D.. D.. tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

A-Davalılardan M.. D.. temyizi yönünden;

Mahkeme kararı ilgiliye 26.11.2011 günü tebliğ edilmiş olup, temyiz dilekçesi 13.12.2011 tarihinde temyiz defterine kaydedilmiş ve harcı da 14.12.2011 tarihinde alınmıştır.

Bu durumda HUMK.nun 432. maddesi hükmünde öngörülen 15 günlük temyiz süresi geçmiş bulunduğundan 01.06.1990 gün ve 1989/3 Esas 1990/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca temyiz isteminin REDDİNE,

B-Davalılar D.. D.. ve G.. D.. temyizi yönünden;

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dosyaya getirtilen bilgi ve belgeler ile özellikle M.. D..'in veraset ilamının incelenmesinde, G.. A.. (D.'in) ilgilinin mirasçısı olduğu anlaşılmakla işin esası hakkında hüküm kurulması gerekirken, bu kişi yönünden pasif husumet yokluğu sebebiyle reddine karar verilmiş olması,

2-Taraflara tefhim edilen kısa kararda M.. D..'in ölüm tarihinin 01.01.1978 olarak yazıldığı ve buna uygun gerekçe oluşturulduğu halde, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında adı geçenin ölüm tarihinin 01.07.1978 şeklinde yazılmış olması,