KÜNYE
18. Hukuk Dairesi 2014/22493 E., 2015/13814 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Ekim 2015
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak ... İli ... İlçesi ... Köyü 2671 parsel sayılı taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
1-Daha önce Dairemizce incelenerek karara bağlanan Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2012/669 Esas – 2013/40 Karar sayılı (Dairenin 2013/17874 Esas- 2014/7617 Karar) dosyasında aynı taşınmazın bir kısım paydaşları ve davacı tarafından açılan davada 07.12.2004 olan değerlendirme tarihi itibariyle, dava konusu taşınmaza 609.90TL/m² değer belirlenmiş ve bu bedel Dairemizce uygun bulunmuştur. Tespit edilen bu bedelin taşınmazın diğer paydaşları ve davacı yönünden de güçlü delil niteliğinde olduğu ve eldeki bu dosyanın değerlendirme tarihinin de 18.02.2013 günü olduğu gözetilerek bu hususta bilirkişi kurulundan ek rapor alınmak suretiyle taşınmazın değerinin tespit edilmesi gerekirken 3.274,50TL/m² üzerinden bedel hesaplanması,
2-Dava konusu taşınmaza 04.11.1983 tarihinden önce el atıldığı anlaşıldığına göre, 6487 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 7.fıkrasında düzenlenen “Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir” hükmü gereğince mahkeme harç ve vekalet ücretine, maktu hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
Doğru görülmemiştir.
Yargıtay 18. Hukuk Dairesi, E. 2014/22493, K. 2015/13814, 7 Ekim 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama