Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2014/6093 K.2014/7431

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1-2942 sayılı Yasaya 5999 sayılı Yasa ile eklenen geçici 6. maddenin 6. fıkrasının 2. cümlesinde. "Dava açılması halinde, fiilen el konulan taşınmazın veya üzerinde tesis edilen irtifak hakkının müracaat tarihindeki değeri, ikinci fıkranın birinci cümlesindeki esaslara göre mahkemece tespit ve taşınmazın veya hakkın idare adına tesciline veya terkinine ve malike tazminat ödenmesine hükmedilir." ve 2. fıkrasının 1. cümlesinde ise.

"Tazminat müracaatı üzerine, fiilen el konulan taşınmazın veya üzerinde tesis edilen irtifak hakkının malikin müracaat ettiği tarihteki tahmini değeri; bu Kanunun 8 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre teşkil edilen kıymet takdir komisyonu marifetiyle, taşınmazın el koyma tarihindeki nitelikleri esas alınmak ve bu Kanunun 11 inci ve 12 nci maddelerine göre hesaplanmak suretiyle tespit edilir." hükmü yer almaktadır.

Buna göre, hükme esas alınan bilirkişi raporunda yukarıda açıklanan hususlara uyulmadan ve yapılan değer tesbitinde dava tarihi olan 2004 yılına göre değerlendirme yapılması gerekir iken davanın açılmasından sonraki bir tarih olan 2011 yılına göre taşınmazın değerinin belirlenmiş olması,

2-Dava konusu taşınmaza davalı idare tarafından el atıldığı tüm dosya kapsamına göre tespit edildiğine göre mahkemece dava konusu taşınmazın el atma tarihinde kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığının, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığının, özellikle etrafının meskûn olup olmadığının,

taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumunun, hangi amaçla plan kapsamına alındığının, yerleşim merkezlerine uzaklığının, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanaklarının, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıklarının belediye başkanlığından araştırılarak ve gerekir ise hava fotoğrafları da temin edilerek tüm bu unsurlara ilişkin bilgiler toplanıp belgelendirilip,

tartışılmadan taşınmazı arsa olarak değerlendiren rapora göre hüküm kurulmuş olması ,

3-12.11.2012 tarihinde kabul edilen ve 06.12.2012 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 6360 sayılı Yasa gereğince davalı İl Özel İdarelerinin tüzel kişiliği sona erdiğinden yasanın yürürlüğe girmesinden sonra hak ve yükümlülükleri devam ettirecek olan organın belirlenerek ilgili idareye husumetin yönlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi, Kabule göre de;

a-Kamulaştırmasız el atma nedeni ile tazminat davalarına da uygulanacak olan, Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için ana amaç; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması ve özel satış olmaması gereklidir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporundaki Haciabdi Mahallesi 653 ada 266 parsel sayılı taşınmazın 20.05.1993 tarihli satışı somut emsal alınmış olup, emsalin incelenen satış akit tablosunda vasfının tarla olduğu belirtildiğinden ve ayrıca Malatya gibi taşınmaz satışlarının yoğun olduğu bilinen bir bölgede fazlaca uygun emsal bulunması mümkün iken emsal taşınmazın satış tarihinin 1993 olması nedeniyle aradan geçen uzun sürenin yanıltıcı sonuçlara götürebileceği de dikkate alınmadan yukarıda açıklandığı üzere nitelik olarak uygun olmayan 653 ada 266 parselin 20.05.1993 tarihli satışının somut emsal alınmış olması ,

b-11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun değiştirilen Geçici 6. maddesinin 7 ve 13. fıkralarında getirilen “Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.” ve “…bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır.” düzenlemeleri karşısında harç ve vekalet ücretinin maktu olarak belirlenmemesi,

c-Davada, kabul edilen tazminat bedeline dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faize hükmedilmesi gerekirken sonraki bir tarih olan 09.05.2011 tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.