KÜNYE
18. Hukuk Dairesi 2014/6529 E., 2014/9577 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Haziran 2014
- Mahkemesi
- Gemlik 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 03/11/2011
- Numarası
- 2010/403-2011/697
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;
Dairenin geri çevirme kararı üzerine, Gemlik Belediye Başkanlığı İmar ve Şehircilik Müdürlüğü'nün 11.02.2013 günlü yazısında, 09.11.1970 tarih ve 1/271 numaralı encümen kararı ile Osmaniye Mahallesi (573 ada) .ada . parsel sayılı taşınmazın 3194 Sayılı İmar Yasası'nın 15. ve 16. maddeleri uygulamaları ile yola terk işlemi yapıldıktan sonra oluşmuş imar parseli olduğu bildirilmiştir.
Dava konusu taşınmaz ise tapu kaydına göre tarla vasfında olup, imar düzenlemesine tabi tutulmuş taşınmaz olup olmadığı belli değildir.
Bu nedenle dava konusu E.Köyü. parselin 01.06.2010 tarihi itibariyle imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli olup olmadığı araştırılarak imar uygulaması görmüş ise düzenleme ortaklık payı düşülüp düşülmediğini ve düşülmüşse dava konusu ve emsalden ne kadar düzenleme ortaklık payı düşüldüğünü (oranını) gösterir belgelerin belediye ve tapu müdürlüğünden getirtilerek,
dava konusunun imar parseli olmaması durumunda taşınmazın emsalle karşılaştırılması sonucu bulunan değerinden düzenleme ortaklık payı oranında indirim yapılması gerekirken, bu konuda yeterli araştırma yapılmadan somut emsalin de kadastro parseli olduğunun kabulü ile buna göre değerlendirme yapan bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Yargıtay 18. Hukuk Dairesi, E. 2014/6529, K. 2014/9577, 2 Haziran 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama