KÜNYE
18. Hukuk Dairesi 2015/7880 E., 2016/2373 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Şubat 2016
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca,.. İli .. İlçesi .. Köyü 427 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
1-Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarına göre, iklim şartları, arazinin toprak ve topoğrafik yapısı ve bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vb.) dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan ülkemizin değişik yörelerindeki kuru tarım arazilerinin değerlendirilmesinde, (değeri önemli şekilde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir faktör bulunması hali hariç) kapitalizasyon faiz oranı %6 olarak alınmaktadır. Hal böyle iken kuru tarım arazisi değerinin bulunmasında kapitalizasyon faizinin %6 yerine %5 alınması,
2-Dava konusu taşınmazın tapu kaydındaki "Yabancı gerçek ve tüzel kişilere satılamaz, sınırlı ve ayni hak tesis edilemez" şerhi ile birlikte davacı adına tesciline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
3-Davacı davada kendisinin vekille temsil ettirdiği halde lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,
4-Mahkemece tespit edilen davalı adına banka hesabına yatırtılan kamulaştırma bedelinin hükümle birlikte davalılara ödenmesine karar verildiğine göre; Kamulaştırma Kanunu'nun 27. maddesi gereği acele el koyma bedeli olarak yatırılan miktarın kararda hüküm altına alınan bedelden mahsubu farka dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği 10.11.2013 tarihinden karar tarihine kadar faiz uygulanması gerekirken bedelin tamamına 09.11.2013 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi ve faizin bitiş tarihinin gösterilmemesi,
Doğru görülmemiştir.
Yargıtay 18. Hukuk Dairesi, E. 2015/7880, K. 2016/2373, 15 Şubat 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama