Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2015/9707 K.2015/12172

Kaymakamlığının 13.11.2013 tarihli yazısı ile derneğin, kendiliğinden sona erdiğinin tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Kaymakamlığı’nın 13.11.2013 tarihli yazısı ile; ...nin kendiliğinden sona erdiğinin tespiti istenilmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 56. maddesine göre, dernek bir özel hukuk tüzel kişisi olup Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 33. maddesinin yollaması ile Türk Medeni Kanununun 50. maddesi uyarınca, tüzel kişinin iradesinin organları aracılığı ile açıklanacağı, organların hukuki işlemleri ve diğer tüm eylemleri ile tüzel kişiyi borç altına sokacağı, organların ancak kusurlarından dolayı ayrıca kişisel olarak sorumlu olacakları; 85. maddesinde ise, derneği yönetim kurulunun temsil edeceği ve bu görevini kanuna ve dernek tüzüğüne uygun olarak yerine getireceği temsil görevinin yönetim kurulunca, üyelerden birine veya bir üçüncü kişiye devredilebileceği hükme bağlanmıştır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; ...

Kaymakamlığının 13.11.2013 tarihli yazısı ile ...nin kendiliğinden sona erdiğinin tespiti istemiyle dava açıldığı; mahkemenin davanın kabulüne ilişkin kararının Dairemizin 22.12.2014 tarih ve 2014/11199-18735 sayılı kararı ile sözkonusu istem yazısının usulüne uygun dava dilekçesi niteliğinde olmadığı, yasada belirtilen hususları içermediği gibi hakim tarafından davacıya eksikliklerin tamamlanması için kesin süre de verilmediği gerekçesiyle bozulması üzerine; mahkemece bozmaya uyularak davacıya eksikliklerin tamamlanması için süre verildiği,

davacının eksiklikleri gidermek amacıyla sunduğu tamamlama niteliğinde 05.03.2015 tarihli dava dilekçesinde derneğin kendiliğinden sona erdiğinin tespiti istemli davanın dernek tüzel kişiliğine karşı açılması gerekirken bu dilekçede davalı olarak ...'nun gösterildiği, buna göre davalının husumet ehliyetinin bulunmadığı anlaşıldığından; davanın pasif husumet ehliyeti yokluğu nedeniyle reddi yerine kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.