KÜNYE
18. Hukuk Dairesi 2016/4070 E., 2016/5026 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Mart 2016
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 1375 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
1-Mahkemenin ilk kararında dava konusu taşınmazın kamulaştırılan 1.249,81 m² lik kısmının tespitine karar verildiği, davacı temyizi ile bozulan kararda arta kalan 60,19 m² lik kısmında bedeline hükmedilmesi gerektiği yönünde bozma yapılmadığı anlaşılmıştır. Mahkemece bozmaya uyulduğuna göre, bozma gerekleri yerine getirilmeli ve bu bağlamda bozma kapsamı dışına çıkılmamalıdır. Buna göre, kamulaştırmadan arta kalan kısmın bedeline hükmedilemeyeceği gözetilmeden arta kalan kesim için bedele hükmedilerek, taşınmazın tamamının tapusunun iptaline karar verilmiş olması,
2-Tespit edilen bedele hükmedilecek faizin başlangıç tarihinin dava tarihinden itibaren 4 aylık sürenin dolduğu 13.07.2012 olması gerekirken dava tarihinden faize hükmedilmiş olması,
3-Mahkemenin ilk kararında tespit edilip idarece davalı adına bankaya yatırılan bedel ile bozmadan sonra saptanıp hüküm altına alınan bedel arasındaki farkın (idarece fazladan yatırılmış olan paranın) varsa davalı tarafça bankadan çekilmesine kadar işlemiş olan mevduat faizi ile birlikte davacı idareye ödenmesine karar verilmesi gerekirken bankadan çekildiği günden işleyecek yasal faizi ile davacıya iadesine karar verilmiş olması,
Doğru görülmemiştir.
Yargıtay 18. Hukuk Dairesi, E. 2016/4070, K. 2016/5026, 24 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama