Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2016/4916 K.2016/5420

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 78 ada 7 parsel sayılı taşınmazın bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak; 1-Kamulaştırma Yasası'nın 4650 sayılı Yasayla değişik kamulaştırmasız el atma davalarında taşınmaz malın değerinin belirlenmesinde kıyasen uygulanan 11. maddenin (g) bendine göre; taşınmazın arsa olarak kabulü halinde, kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değerleri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın olması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; dava konusu taşınmazın 04.01.1994 tarihinde 18. madde imar planı uygulaması sonucu oluştuğu dolayısıyla dava tarihi itibariyle imar uygulaması görmüş imar parseli, emsal alınarak incelenen Oba beldesi 1369 parsel sayılı taşınmazın ise kadastro parseli niteliğinde olduğu ve emsal olamayacağı anlaşılmaktadır.

Ayrıca, 2942 sayılı Yasa'nın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Dosyadaki vergi kayıtlarına göre dava konusu taşınmazın 2012 yılı verdi değeri 458 TL/m², emsal taşınmazın ise 430 TL/m² olduğu ve değer itibarıyla birbirlerine yakın değerde oldukları anlaşıldığı halde, bilirkişi kurulunca, gerekçesi de gösterilmeden, dava konusu taşınmazın emsalden üç kat daha değerli olarak kabul edilmesi, emsal incelemesinin gerçekçi olmadığı izlenimini uyandırmaktadır.

... gibi büyük şehirlerde yukarıda açıklanan bu özellikler itibarıyla dava konusu taşınmaza daha yakın konumda ve benzer imar durumuna sahip taşınmaz satışlarının bulunması mümkün olduğu halde, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmaz ile yukarıda açıklanan özellikler itibarıyla benzer nitelikleri taşımayan 1369 parsel sayılı taşınmaz satışının somut emsal alınması,

Doğru görülmemiştir.

2-Ayrıca; 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 6487 sayılı Kanunla değiştirilen Geçici 6.maddesinin onikinci ve onüçüncü fıkraları 13.03.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 13.11.2014 tarih, 2013/95 Esas ve 2014/176 Karar sayılı kararıyla iptal edildiğinden; 04.11.1983 tarihinden sonra el atılan taşınmazlar yönünden, kamulaştırmasız el atma nedeniyle açılan davalarda, mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretinin nispi olarak uygulanması gerekmektedir. Buna göre nispi vekalet ücreti yerine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi de ayrıca bozma nedeni yapılmıştır.