Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/10026 K.2017/9451

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

6831 sayılı Kanun'un 110/2. maddesi atfıyla aynı Kanun'un 76/d maddesinde düzenlenen anız yakma suçunun oluşabilmesi için anız kabul edilebilecek ot, çalılık, hasat sonrası tarlada arta kalan ürün sapları vs. gibi bitki örtüsünün en yakın ormanlık alana 4 kilometreden daha az mesafede bulunması ve kasten yakılmış olması gerektiği, dosya kapsamından ise sanıkların, zeytinlikte çalı çırpı temizliği yapıp temizlik sonucu ortaya çıkan dal parçalarını yakmalarından kaynaklı başlayan ve kontrolden çıkan yangının, ormanlık alana ulaşmadan çevredeki tarım arazilerine zarar verdikten sonra söndürüldüğü olayda,

sanıkların eyleminin anız yakma suçunu oluşturmayıp TCK'nın 171/1-a maddesinde düzenlenen genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması suçunu oluşturduğu, sanıklar hakkında düzenlenen iddianamede, sanık hakkında uygulanması gereken sevk maddeleri arasında,

TCK'nın 171/1-a maddesi gösterilmemiş olmasına karşın iddianame anlatımından sanıkların genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması suçunu işlediklerinin anlaşılması nedeniyle sanıkların TCK'nın 171/1-a maddesinde düzenlenen genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması suçundan ek savunma hakkı tanınarak mahkumiyetlerine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde vasıflandırma yapılarak karar verilmesi,