Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/11791 K.2016/1444

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-Sanığın aşamalardaki savunmalarında suça konu fotokopi şeklindeki kitabı kendisinin çoğaltmadığını belirtmesine ve fotokopi makinesinin hard diskinde yaptırılan bilirkişi incelemeleri neticesinde hard diske erişimin mümkün olmadığının anlaşılmasına göre; katılanlar vekillerinin şikayet dilekçelerine eklediği 01/11/2011 tarihli tutanak ile suç eşyasını temsil etmeyen kasa fişi haricinde sanığın savunmasının aksine, mahkumiyetini gerektirir nitelikte her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

a- Katılanların hak sahipliği belgelerini sunarak şikayetçi olmaları karşısında, sanık hakkında 5846 sayılı Kanun'un 71/1, 81/13. maddeleri uyarınca uygulama yapılması yerine 5846 sayılı Kanun'un 81/4. maddesi uyarınca mahkumiyet kararı verilmesi,

b- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,