Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/11809 K.2016/18531

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Eylem tarihinde yürürlükte bulunan 7258 sayılı Kanun'un 5728 sayılı Kanun'un 256. maddesi ile değişik 5/2. maddesinde; ''Yurt dışında oynatılan her çeşit bahis veya şans oyunlarının internet yoluyla ve sair suretle erişim sağlayarak Türkiye'den oynanmasına imkân sağlayan kişiler, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezasıyla cezalandırılır.'' şeklindeki düzenleme karşısında; sanığın anılan maddenin 2. fıkrası ile sadece hapis cezası ile cezalandırılması yerine aynı Kanun'un 5/1. maddesine göre hapis cezası yanında para cezasını da hükmedilmiş ise de; mahkemenin hapis cezasını alt sınırdan uzaklaşarak vermiş olması karşısında;

maddenin 2. fıkrası ile uygulama yapılsaydı hapis cezasının alt sınırının 2 yıldan başlayacak olması nedeniyle daha üst hadden temel ceza belirleyeceği kabul edildiğinde sonuç ceza sanığın lehine olduğundan ve karşı temyiz bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,