Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/1305 K.2015/4719

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Mahallinde, zabıt mümziilerinden en az birisi de hazır edilerek, orman yüksek mühendisi ve fen bilirkişisi marifetiyle keşif yapılarak suç konusu yerde orman kadastrosunun yapılıp kesinleşip kesinleşmediği, orman kadastrosu yapılmamışsa mahalline eski tarihli memleket haritası, amenejman planı, hava fotoğrafı tatbiki ile, toprağın fiziki yapısı da bilirkişiye açıklattırılarak, suç konusu yerin orman olup olmadığının tereddüte yer vermeyecek şekilde tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1) Suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 93. maddesinin, 5728 sayılı Kanun'un 200. maddesi ile değiştirilmesi karşısında, Yargıtay denetimine imkan sağlayacak şekilde, değişiklikten önceki ve sonraki kanun hükümleriyle ayrı ayrı uygulama yapılarak bulunacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe kanun değerlendirmesi yapılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi,

2) Yargıtay bozma ilamından önceki hükmün yalnızca sanık tarafından temyiz edildiği ve bozma sonrası kurulan hükümde ceza miktarı yönünden kazanılmış hak ilkesinin dikkate alınması gerektiği gözetilmeden sanığa fazla ceza verilmesi,

3) Suça konu yerde dikili bulunan meyve ağaçlarının müsaderesi konusunda karar verilmemesi,