Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/14177 K.2017/88

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Katılan vekilinin duruşma talebinin reddine karar verilmekle, temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede: başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak, Sanıklar hakkında CMK’nın 223/2-c maddesi yerine CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, hükümden “sanıkların cezalandırılmasını gerektirir nitelikte hertürlü şüpheden uzak, kesin inandırıcı delil elde edilemediğinden,