Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/14485 K.2015/6781

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35/1.maddesinde "Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır" hükmü öngörülmüş olup, sanığın adresine evvelce geçerli bir tebligatın yapılmamış olması nedeniyle, yoklukta verilen kararın Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edilmesi usule uygun bulunmadığından, eski hale getirme talebi yerinde görülerek öğrenme üzerine yapılan temyiz talebi süresinde kabul edilmekle,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 08/04/2014 tarih 2013/7-591 Esas 2014/171 karar sayılı kararında açıklandığı üzere, bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağdurunun doğrudan eser sahipleri olmayıp toplum olduğu cihetle; UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylem nedeniyle sanık hakkında, Bakırköy 2. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi'nin 30.09.2009 suç ve 14.10.2009 iddianame tarihli davaya ilişkin 25/05/2010 tarih 2009/183 Esas, 2010/502 sayılı mahkumiyet kararının Düzeltilerek Onanmasına ilişkin, 7. Ceza Dairesi'nin 03.12.2013 tarih 2012/22457 Esas 2013/23267 karar sayılı ilamının da mevcut bulunduğunun anlaşılması karşısında;

Anılan dosya getirtilip incelenerek suç ve iddianame tarihleri dikkate alınıp hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,