Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/1453 K.2015/3197

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi ve 213 sayılı VUK'nın 227/3 ve 230. maddelerinde öngörüldüğü üzere anılan suçun oluşabilmesi için sahte olarak düzenlendiği iddia edilen faturaların yasada öngörülen zorunlu bilgileri içermesi gerektiğinden sondajlama suretiyle fatura asılları veya onaylı suretleri getirtilerek incelenmesinden sonra, hukuki durumun takdiri gerekirken eksik kovuşturma ile yetinilerek yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre de;

5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, vergi dairesi mütalası ile ekindeki rapora uygun olarak düzenlenen Cumhuriyet Başsavcılığının iddianamesi ile sanık hakkında “2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçundan kamu davası açıldığı gözetilmeden, kısa karar ile hükümde ''sahte fatura düzenlemek'' ve dava konusu yapılmayan 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak ve gerekçede ise "sahte fatura düzenlemek" suçundan mahkumiyet kararı verilerek karışıklık ve çelişkiye sebebiyet verilmesi,