Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/1454 K.2015/1590

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın suçlamayı kabul etmeyerek 2007 yılında nüfus cüzdanını kaybettiğini, bulan kişilerin nüfus cüzdanını kullanmış olabileceğini ve olayla ilgisinin bulunmadığını savunması karşısında, sanık adına vergi mükellefiyeti tesis edilirken düzenlenen ve dosyada örnekleri bulunan gerçek kişiler için sicil formu, işe başlama bildirimi, kira sözleşmesi, vergi beyannameleri ile düzenlendiği tespit edilen fatura asılları getirtilip üzerindeki yazı ve imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2- "Sahte belge düzenlemek" ve "sahte belge kullanmak" suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu ve birbirine dönüşmeyeceği, 213 sayılı Kanunun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığının 24.05.2010 tarihli mütalaası ve ekindeki vergi suçu ve tekniği raporlarının "2009 takvim yılında sahte belge düzenlemek" suçuna ilişkin olduğu halde 09.06.2010 tarihli iddianame ile "2009 takvim yılında sahte belge kullanmak" suçundan açılan kamu davasına devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,