Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/14583 K.2015/7470

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından İşin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 213 sayılı VUK’nın 359. maddesinin (a) fıkrasındaki cezanın alt sınırının, 03/07/2009 tarih ve 27277 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 16/06/2009 tarih ve 5904 sayılı Kanun'un 23. maddesiyle yapılan değişiklikle "18 ay"a yükseltildiği gözetilmeden, temel cezanın 6 ay olarak belirlenmesi suretiyle yazılı şekilde eksik ceza tayini,

2- TCK'nın 51/1 maddesi uyarınca cezası ertelenen sanık hakkında aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca alt sınırı mahkum olunan ceza miktarından az olmayacak şekilde 1-3 yıl arasında bir denetim süresinin belirlenmesi gerekirken, “1 yıldan az 3 yıldan fazla olmamak üzere ve ceza süresine eşit süreyle denetim süresine tabi tutulmasına” karar verilerek çelişki yaratılması,

3- Suç tarihi itibariyle adli sicil kaydındaki ilamının silinme koşulları oluşmuş olup, duruşma zabıtlarına yansıyan olumlu kişiliği nedeniyle takdiri indirim uygulanarak kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda ulaşılacak kanaate göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediğine karar verilmesi gerekirken, CMK'nın 231/6. maddesindeki objektif ve subjektif koşullar değerlendirilmeksizin, “eski sabıkalı oluşu” şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle, CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,