Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/14603 K.2015/6964

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Defter ve belgeleri ibraz etmemek suçunun, varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili olan kimselere ibraz edilmemesi ile oluşacağı, 213 sayılı Kanun'un 253. maddesi uyarınca defter ve belgelerin ait olduğu yılı takip eden takvim yılından başlamak üzere 5 yıl saklama ve tekrar istendiğinde ibraz edilme zorunluluğunun bulunduğu, bunları saklama sorumluluğunun ise mükellef sanığa ait olduğu, somut olayda da.

2004 takvim yılına ait varlığı noter tasdik kayıtları ile sabit olan defterlerin dosya içinde bulunan 01.10.2009 tarihli yazı ile istenildiği ve bu yazının da yine dosya içinde bulunan ve sayı ile tarihini de belirtir şekildeki yazının alındığını belirten tebligatın sanığın eşine 05.10.2009 tarihinde tebliğ edildiği ve anılan kişinin alındıyı imzaladığı halde, geçerli bir mazeret ileri sürmeksizin defter ve belgeleri yasal süresinde ibraz etmediğinin anlaşılması karşısında;

defterleri bulamadığı ve nerede olduğunu bilmediğini savunmanın, 213 sayılı VUK’nın 13. maddesinde belirtilen mücbir sebeplere veya kastı kaldıran diğer nedenlerden birine dayanmaması nedeniyle saklama ve ibraz etme zorunluluğunu ortadan kaldırmayacağı, tebligatında geçerli olduğu gözetilerek atılı suçun unsurları itibariyle oluştuğu gözetilerek mahkûmiyeti yerine dava konusu hakkında uzmanlığı anlaşılamayan bilirkişinin suçun kanuni unsurlarının oluşmadığına dair raporuna itibarla beraat kararı verilmesi,