Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/14617 K.2015/7970

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihlerine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi gereğince reddine karar verilerek vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında da açıklandığı üzere, “sahte fatura düzenlemek”, “sahte fatura kullanmak” ve “yanıltıcı fatura düzenlemek ve/veya kullanmak” suçlarının birbirinden bağımsız ayrı suçlar olduğu gözetildiğinde; 213 sayılı VUK'nın 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği Vergi Dairesi Başkanlığından sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi; ayrıca sanık hakkında düzenlenen vergi suçu raporu sahte fatura düzenlemek suçuna ilişkin olduğu halde sahte fatura kullanmaktan açılan davaya devam edilerek hüküm kurulması,