Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/14948 K.2015/9104

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

213 sayılı VUK'nın 359. maddesinin (a) fıkrasındaki cezanın alt sınırının 16.06. 2009 tarih ve 5904 sayılı Kanunun 23. maddesiyle yapılan değişiklikle 18 aya çıkarılmış olması karşısında; defter ve belgeleri ibraz etmeme suçunun işlendiği 27.04.2010 tarihi itibariyle anılan maddede öngörülen hapis cezasının asgari haddinin onsekiz ay olduğu gözetilmeden eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının aynı maddenin 4. fıkrası uyarınca uygulanamayaca ğının gözetilmemesi,