Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/16306 K.2016/17612

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "01/07/2005" yerine "30/06/2005" olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak görülmüş, 13/11/2004 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi uyarınca sanık hakkında adli para cezası 450 TL yerine 440 TL olarak belirlenmiş ve takdiri indirimin de bu miktar üzerinden hesaplanarak sanık lehine eksik adli para cezasına hükmolunmuş ise de, bu husus aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,