Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/16366 K.2016/6950

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-6222 sayılı Kanunu'nun 18/9. maddesinde düzenlenen suçun ön ödemeye tabi olması ve hakkında spor müsabakalarını seyirden yasaklama tedbiri uygulanan ve 27.05.2012 - 24.11.2012 tarihleri arasında birer hafta arayla toplam onbeş maç günü kolluğa iki kez başvurma yükümlülüğünü yerine getirmeyen sanığa tebellüğ belgesinde bildirdiği adrese çıkarılan tebligatın, adresinin yetersiz olması ve muhatabın tanınmaması nedenleriyle iade edilmesi üzerine,

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine 11/01/2011 tarih ve 6099 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile eklenen "bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır" hükmüne göre, tebligatın sanığın mernis adresine çıkarılması gerekirken, usule aykırı olarak tebellüğ belgesinde bildirdiği adresine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 75/3. maddesi yollamasıyla,

aynı maddenin 2. fıkrasına göre mahkemesince önödeme işlemi yaptırılmadan yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması,