Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/19017 K.2016/21664

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 21.11.2011 tarih ve 2011/178 Esas sayılı kararında açıklandığı üzere, şikayetçinin, sanığın birçok kişiye borçlandığını, kendisinin haciz koydurduğu araçlara bu kişilerin de haciz koydurmasıyla öğrendiği,

bu yönden de şikayetçinin suçu öğrendiği tarihin en lehine yorumla, sanığa İİK'nın 103. maddesine göre davet kâğıdı çıkarılan 30.03.2007 tarihi olabileceği, bu durumda 2004 Sayılı İcra ve İflas Kanun'unun 347. maddesinde düzenlenen” şikâyet hakkı, fiilin öğrenildiği tarihten itibaren üç ay ve her halde fiilin işlendiği tarihten itibaren bir yıl geçmekle düşer”hükmü karşısında şikayetçi vekilinin suça konu olayda bir yıllık süre geçtikten sonra 23/05/2011 tarihinde şikayette bulunması nedeniyle yerel mahkemece şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik olmadığından tebliğnamedeki görüşe kısmen iştirak edilmemiştir.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Şikayetin İİK'nın 347. maddesinde öngörülen bir yıllık süre içinde yapılmaması nedeniyle şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi yerine yazılı şekilde davanın düşürülmesine karar verilmesi,