Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/19609 K.2018/1781

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesi uyarınca "tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır" hükmü ile 6099 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonucunda anılan maddeye eklenen "bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır" ek fıkra hükmüne aykırı olarak,

14/06/2013 havale tarihli süre tutum dilekçesi veren sanığın, gerekçeli kararın tebliğini talep ettiği ancak gerekçeli kararın, sanığın savunması alınırken beyan ettiği (en son bildirmiş olduğu) adres yerine doğrudan mernis adresine yapıldığı, belirtilen sebepler uyarınca 7201 sayılı Kanun'un 21/1-2. maddesi uyarınca yapılan tebligat işleminin geçersiz olduğu, mahkemece, gerekçeli kararın sanığın 29/03/2013 tarihinde savunması alınırken beyan ettiği en son bildirmiş olduğu adrese gönderilerek, sanığa tebliğ olunması gerektiği,