Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/22944 K.2016/22181

Yerel Mahkemece verilen hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

İcra takibi kesinleşmeden şikayette bulunulduğunun anlaşılması karşısında, suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanıkların beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde delil yetersizliği sebebiyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmediğinden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi aracılığıyla uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1.fıkrasının tamamen çıkarılarak yerine “Unsurları oluşmayan suçtan sanığın beraatine” ibaresi yazılmak suretiyle DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.