Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/2555 K.2015/1758

6831 sayılı Orman Kanunu'na aykırı davranmak suçundan sanık ...’in, anılan Kanun’un 108/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 25 gün hapis ve 80,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

suça konu emvalin müsaderesine dair Sulh Ceza Mahkemesinin 20/09/2012 tarihli ve 2009/108 esas, 2012/319 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, suça konu orman emvalinin 5 yıl süreyle muhafazasının imkansız olması sebebiyle satılabilmesi için izin verilmesi talebinin reddine ilişkin Asliye Ceza Mahkemesinin 12/09/2014 tarihli ve 2009/188 esas, 2012/253 sayılı kararına yönelik itiraz üzerine,

orman emvalinin satışına izin verilmesine ilişkin itirazın kabulüne dair Ağır Ceza Mahkemesinin 11/11/2014 tarihli ve 2014/492 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığının 22/01/2015 gün ve 5364 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/02/2015 gün ve KYB.2015-38064 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Asliye Ceza Mahkemesince verilmiş bulunan ek karara karşı yapılan itirazın kabul edilmiş olunması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2. maddesi uyarınca, itirazı yerinde gören merciin, aynı zamanda itiraz konusu hakkında da bir karar vermesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;