Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/2580 K.2015/1760

6831 sayılı Orman Kanunu'na aykırı davranmak suçundan sanık ...'ın, anılan Kanun’un 91/1, 91/1-2. cümle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 1 ay 7 gün hapis ve 20,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

suça konu emvalin, el testeresi müsaderesine dair Sulh Ceza Mahkemesinin 22/11/2012 tarihli ve 2012/122 esas, 2012/431 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, suça konu orman emvali, testere ve baltanın 5 yıl süreyle muhafazasının imkansız olması sebebiyle satılabilmeleri için izin verilmesi talebinin reddine ilişkin Asliye Ceza Mahkemesinin 12/09/2014 tarihli ve 2012/229 esas, 2012/241 sayılı ek kararına yönelik itiraz üzerine,

orman emvalinin satışına izin verilmesine ilişkin itirazın kabulüne, el testeresi açısından talebin reddine dair Ağır Ceza Mahkemesinin 11/11/2014 tarihli ve 2014/497 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığının 29/01/2015 gün ve 6988 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09/02/2015 gün ve KYB.2015-39807 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; Asliye Ceza Mahkemesince verilmiş bulunan ek karara karşı yapılan itirazın kabul edilmiş olması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2. maddesi uyarınca, itirazı yerinde gören merciin, aynı zamanda itiraz konusu hakkında da bir karar vermesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;