Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/2642 K.2015/1832

6831 sayılı Orman Kanunu'na aykırı davranmak suçundan sanık ...'un, anılan Kanun’un 91/1-4, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 5 ay hapis ve 160,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

suça konu emvalin müsaderesine dair Sulh Ceza Mahkemesinin 24/06/2010 tarihli ve 2009/222 esas, 2010/204 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, suça konu orman emvalinin 5 yıl süreyle muhafazasının imkansız olması sebebiyle satılabilmeleri için izin verilmesi talebinin reddine ilişkin Asliye Ceza Mahkemesinin 12/09/2014 tarihli ve 2009/184 esas, 2010/120 sayılı kararına yönelik itiraz üzerine,

orman emvalinin satışına izin verilmesine ilişkin itirazın kabulüne dair Ağır Ceza Mahkemesinin 11/11/2014 tarihli ve 2014/512 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığının 18.02.2015 gün ve 12717 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.03.2015 gün ve KYB. 2015/70737 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; Asliye Ceza Mahkemesince verilen ek karara yönelik itirazın kabul edilmiş olması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2. maddesi uyarınca, itirazı yerinde gören merciin, aynı zamanda itiraz konusu hakkında da bir karar vermesi gerektiği cihetle, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;