Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/27299 K.2018/5128

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre ;

Mahkemece sanığın kimlik bilgilerinin şikayet dilekçesinde belirtilmediği ve site yönetiminin cezalandırılmasına hukuken olanak bulunmadığı şeklindeki gerekçe ile sanığın beraatine kararı verilmişse de; şikayetçi vekilinin 24.02.2014 havale tarihli şikayet dilekçesinde sanığın ismini açıkça yazdığı ve 03.03.2014 tarihli dilekçesi ile sanığın kimlik bilgilerini dosyaya sunup, sanığın savunmasının dahi alınmış olması karşısında, suçun sübutuna etki eden tüm deliller toplandıktan sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, yerinde görülmeyen gerekçelerle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kabule göre de;

1- İİK’nın 345. maddesi gereğince davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 06.08.2013 yerine 2014 olarak yazılması,