Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/2741 K.2015/2617

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, CMK'nın 225. maddesine göre hükmün konusu iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, iddianame ile sanık hakkında, vergi suçu raporu ve dava şartı olan “mütalaa”ya kısmen uygun olarak “2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçundan dava açıldığı halde, iddianame dışına çıkılarak gerekçede ''bilirkişi raporunda sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullanıldığına ilişkin net bir kanaat oluşturulmadığı'' denilerek davayı ''kullanmak'' şeklinde değerlendirmek suretiyle dava konusu yapılmayan “sahte fatura kullanmak suçundan” beraat kararı verilmesi,