Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/2850 K.2015/4834

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanığın 2006 takvim yılı içerisinde sahte fatura kullandığının iddia ve kabul edildiği olayda; sanığın şirketinin faal olduğu, ödemelerini çekle yaptığı ve kendi faaliyet alanına ilişkin fatura aldığı; bilirkişi incelemesinin ise vergi suçu raporu ve eklerinin tekrarı olduğu görülmekle, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi için, şirket yetkililileri veya sanıktan 2006 takvim yılına ilişkin defter ve belgeler, o yıllara ait mal (emtia) alış ve satış listeleri, fatura, sevk irsaliyesi,

yüksek bedelli fatura bedellerinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan ve satıcının hesabına girdiğini gösteren geçerli belgeler istenip, bunlar üzerinde ve faturaları düzenleyen şirket nezdinde gerekli karşılaştırmaların yapılması; sahte olduğu kabul edilen faturaları düzenleyen S.. Metal Plastik Kağıt...

Ltd Şti. hakkında vergi tekniği raporu düzenlendiği görülmekle, bu şirket yetkilileri hakkında dava açılıp açılmadığı araştırılıp, açılmış ise davaların birleştirilmesi, birleştirme mümkün değilse sonuçlarının sorulması ve dava dosyasının gerekli bölümlerinin temyiz incelemesi için bu dosyaya eklenmesi, gerekli görüldüğü halde tekrar bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a) Suça konu faturaların 2006 yılı temmuz ayına ilişkin katma değer vergisi bildiriminde kullanılması karşısında suç tarihinin takip eden ayın 21. günü olduğu gözetilmeden gerekçeli karar başlığında 21.08.2006 yerine 01.05.2007 olarak gösterilmesi,

b) Hükmolunan hapis cezası kısa süreli olmadığı halde aynı Kanun'un 53/1. maddesinde yer alan hak yoksunluklarının değerlendirilmemesi,