Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/2873 K.2015/5193

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihlerine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında da açıklandığı üzere, “sahte fatura düzenlemek” ve “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirinden bağımsız ayrı suçlar olduğu, vergi suçu raporu ile ekleri içeriğine göre sanık hakkında 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan mütalâa verildiği halde 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan V.. B..nın mütalâası alınmadan sanık tarafından işlenen eylemle ilgisi de bulunmayan sahte belge kullanmak suçundan açılan davaya devamla bu suçtan yazılı şekilde hüküm kurulması,