Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/2984 K.2015/5607

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suç tarihinin, defter ve belgelerin istenme yazısının tebliğ tarihi olan 04.11.2009 tarihinden itibaren 15. günden sonraki gün olan 20.11.2009 şeklinde mahallinde düzeltilmesi mümkün bir eksiklik olarak görülmüş ve ayrıntıları Ceza Genel Kurulu'nun 23.11.1999 gün ve 1999/11-273/288 sayılı içtihadında da açıklandığı üzere defter ve belgelerin çalındığı-kaybolduğu-bulunmadığı ileri sürülerek ibrazından kaçınılması halinde VUK'nın 139. maddesinde yazılı hususlarda usulüne uygun tebligatın aranmayacağı cihetle; tebliğnamenin bu hususa ilişkin düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Defter ve belgeleri gizlemek suçunun oluşabilmesi için, bunların vergi incelemesi amacıyla ibrazının istenmesi gerektiği cihetle; 03.11.2009 gün ve 49550 sayılı “defter ve belge isteme yazısında”, defter ve belgelerin "KDV düzeltme beyannamelerinin kayıtlara uygun olup olmadığının tespiti ve gerekli düzeltme işlemlerinin yapılabilmesi" maksadıyla istendiğinin anlaşılması karşısında; istemenin vergi incelemesi için olup olmadığı hususu ilgili vergi dairesinden araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik kovuşturma sonucu mahkumiyete hükmolunması,

2- Kabule göre ise;

a- 213 sayılı VUK’nın 359. maddesinin (a) fıkrasındaki cezanın alt sınırının, 03/07/2009 tarih ve 27277 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 16/06/2009 tarih ve 5904 sayılı Kanunun 23. maddesiyle yapılan değişiklikle "18 ay"a yükseltilmiş olması karşısında, suç tarihi itibariyle anılan maddede öngörülen hapis cezasının asgari haddinin "18 ay " hapis olduğu gözetilmeden yazılı şekilde eksik ceza tayini,

b- TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki "velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun" sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, alt soyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

c- Hükmolunan hapis cezasının TCK'nın 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken, sadece ceza miktarı en yüksek olan mahkumiyet hükmüne ilişkin ilamın tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,