Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/30195 K.2017/9509

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 67/1. maddesinde, gerçeğe aykırı yerleşim yeri veya cüzdan talep belgesi veren köy veya mahalle muhtarları ile herhangi bir işlem sebebiyle Nüfus Müdürlüğüne gerçek dışı beyanda bulunanlar ve bunlara tanıklık edenlerin cezalandırılacağı hükme bağlanmış olup, 14.06.2007 tarihinde ölen ... Özdemir'e ait ölüm olayını arkadaşı olan ...'in idari para cezası almaması için 25.09.2012 tarihinde bildiren sanığın eyleminin 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 68. maddesindeki kabahati oluşturduğu gözetilmeden, sanık hakkında 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 67/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 257/2 maddelerine aykırılıktan yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

2-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,