Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/30462 K.2017/8530

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Şikayetçi vekili tarafından şikayet dilekçesinde sanığa isnat edilen suç, İİK’nın 333/a maddesinde. “Ticaret şirketlerinde hukuken veya fiilen yönetim yetkisine sahip olanların alacaklıları zarara uğratmak kastiyle ticari işletmenin borçlarını kısmen veya tamamen ödemeyerek alacaklıları zarara soktukları takdirde, bu işlem ve eylemlerin başka bir suç oluşturmaması halinde, alacaklının şikayeti üzerine,

altı aydan iki yıla kadar hapis ve beş bin güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır." şeklinde düzenlendiği dikkate alındığında, atılı suçun oluşabilmesi için, sanığın eyleminin başka bir suç oluşturmaması gerektiği cihetle, şikayet dilekçesinde ileri sürülen hususların ispatı halinde eylemin İİK'nın 331. maddesinde müeyyideye bağlanan alacaklıyı zarara uğratmak kastiyle mevcudunu eksiltmek suçuna uyabileceği anlaşıldığından,