Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/3065 K.2015/2325

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın kullandığı ve sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen “P.. Akaryakıt Tem. İnş. Nak. Tur. Ltd.

Şti.” hakkında düzenlenen ve dosya içine konulan 07.07.2008 tarih ve 1962/71 sayılı vergi tekniği raporu doğrultusunda ilgili firma yetkilisi/yetkilileri hakkında ''sahte fatura düzenlemek'' suçundan dava açılıp açılmadığı, açılmışsa akibeti araştırılıp bu dava ile birleştirilmemesi halinde, dava dosyası celp edilip incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilip, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, her ne kadar savcılık safhasında bilirkişi raporu alınmış ise de;

bu raporun yetersiz olması nedeniyle, faturaları düzenleyen mükellef ile sanığın yetkilisi olduğu firmaya ait defter ve belgeler üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılarak, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti yaptırılıp,

suça konu olan altı adet fatura aslının da temin edilerek denetime olanak sağlayacak şekilde dosya içine konulmasından sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, sanık hakkında 1. fıkranın (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesi tarihine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,