Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/3289 K.2015/5199

Yerel Mahkemece verilen hükümler Temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Sanık hakkında 213 sayılı Kanun'un 359/a-2 maddesinde yazılı suçtan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231/12 madde fıkrası uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı itiraz yasa yolu açık olup, temyizinin mümkün bulunmadığı, itiraz merciince verilen karar kesin nitelikte olup sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle red kararının ONANMASINA,

II-Sanık hakkında 213 sayılı Kanun'un 359/b maddesinde yazılı suçtan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Vergi mükellefi olup marangozluk ve doğramacılık işleri ile uğraşan sanığın 2006 takvim yılında Tokat Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün 8250769920 vergi kimlik numaralı mükellefi Ş.T. tarafından düzenlenen sahte faturaları kullandığının iddia olunması karşısında, adı geçen mükellef hakkında 03.12.2009 tarih ve VDENR-2009-1663/351 sayılı vergi tekniği raporu düzenlendiği anlaşıldığından, rapor akıbeti araştırılıp mükellef hakkında dava açılıp açılmadığının vergi dairesinden sorulması, açılmış ise bu dava ile birleştirilememesi halinde, dava dosyası celp edilip incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi,

bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin, fatura aslı yada onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının tesbiti bakımından, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile, faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da

stoğu olup olmadığı dikkate alınarak, faturaları düzenleyen ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a) Suç tarihinde yürürlükte bulunan haliyle 213 sayılı Kanun'un 359/b-1 maddesi uyarınca suç için öngörülen cezanın alt sınırının onsekiz ay hapis cezası olduğu, temel ceza belirlenirken alt sınırdan ceza verildiği belirtildiği halde üç yıl olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

b) Sanığın 2006 takvim yılında birden fazla sahte fatura kullanması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi uyarınca hükmolunan ceza üzerinden arttırım yapılmaması,