Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/32950 K.2017/8758

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan suç ve karar tarihinde yürürlükte olan 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7 maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi,

uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nın 253 ve 254 maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

1- Sanık hakkında hükmolunan 1 yıl 3 ay hapis cezasının miktarı itibari ile TCK’nın 50/1-a madddesi uyarınca adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2- Kurulan hükümde, 1 yıl 3 ay hapis cezasının TCK’nın 50/1-a ve 52/1-2 maddeleri uyarınca günlüğü 20 TL’den paraya çevrilirken 9.100 TL adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği halde, hesap hatası sonucu yazılı şekilde 13.500 TL adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini,