Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/33570 K.2017/9425

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Mahkemece davaya konu ürünlerin daha önceden sanık ...’ın İstanbul 2. Fikri Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 2012/99 esas sayılı dosyasında yargılandığı davada el konulan ve diğer sanık ...’a yediemin olarak teslim edilen ürünlerle aynı tip olduğu ve sanıkların bu ürünleri yediemin olarak işyerinde saklamak mecburiyetinde olduklarından bahisle beraat kararı verilmiş ise de, 24.12.2012 tarihli arama - el koyma ve yediemin tutanağına konu olan 145 adet ürünün yerlerde poşetler halinde satışa sunulmuş vaziyette ele geçtiğinin belirtilmesi,

2012/99 esas sayılı dosyada yer alan 23.12.2011 tarihli iş yeri arama- elkoyma ve yediemin tutanağında ise 765 adet ürüne el konulduğunun anlaşılması karşısında, sanıkların savunmalarının aksine suça konu ürünlerin aynı ürünler olmadığı anlaşılmakla; katılan firmadan temin edilecek orjinal ürünler ve 24.12.2012 tarihli tutanakla ele geçirilen ürünlerin karşılaştırılması suretiyle marka hakkının ihlal edilip edilmediği konusunda uzman bilirkişi incelemesi yaptırılarak,

dava konusu ürünlerde kullanıldığı iddia olunan marka ve logolar ile orjinal ürünlerde yer alan marka ve logoların karşılaştırılabilmesi için örnekleri veya resimlerinin de temyiz denetimine olanak verecek şekilde dosyaya eklenmesinden sonra sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yerinde görülmeyen gerekçe ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,