Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/34757 K.2017/5896

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

5187 sayılı Kanun'un "Düzeltme ve cevap" başlıklı 14. maddesi; "... Süreli yayınlarda kişilerin şeref ve haysiyetini ihlâl edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapılması halinde, bundan zarar gören kişinin yayım tarihinden itibaren iki ay içinde göndereceği suç unsuru içermeyen, üçüncü kişilerin hukuken korunan menfaatlerine aykırı olmayan düzeltme ve cevap yazısını; sorumlu müdür hiçbir düzeltme ve ekleme yapmaksızın, günlük süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren en geç üç gün içinde, diğer süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren üç günden sonraki ilk nüshada, ilgili yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda, aynı puntolarla ve aynı şekilde yayımlamak zorundadır.

Düzeltme ve cevapta, buna neden olan eser belirtilir. Düzeltme ve cevap, ilgili yazıdan uzun olamaz. Düzeltme ve cevaba neden olan eserin yirmi satırdan az yazı veya resim veya karikatür olması hallerinde düzeltme ve cevap otuz satırı geçemez.

Süreli yayının birden fazla yerde basılması halinde, düzeltme ve cevap yazısı, düzeltme ve cevap hakkının kullanılmasına sebebiyet veren eserin yayımlandığı bütün baskılarda yayımlanır..." şeklindeki hükümleriyle düzeltme ve cevabın ne şekilde yayımlanacağını belirtmiştir.

Adı geçen Kanun'un "Düzeltme ve cevabın yayımlanmaması" başlıklı 18/1. maddesi; "...Düzeltme ve cevabın yayımlanmasına ilişkin kesinleşmiş hâkim kararlarına uymayan sorumlu müdür ve sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkili onmilyar liradan yüzellimilyar liraya kadar ağır para cezasıyla cezalandırılır. Ağır para cezası, bölgesel süreli yayınlarda yirmimilyar liradan, yaygın süreli yayınlarda ellimilyar liradan az olamaz... ve Düzeltme ve cevap yazısının yayımlanmaması veya 14 üncü maddenin birinci fıkrasında belirtilen şartlara uyulmaksızın yayımlanması hallerinde hâkim ayrıca, masraflar yayın sahibi tarafından karşılanmak üzere, bu yazının tirajı yüzbinin üzerinde olan iki gazetede ilân şeklinde yayımlanmasına da karar verir..." hükümlerini amirdir.

Yukarıda yer alan genel ilkeler ve açıklamalar kapsamında somut olay incelendiğinde; katılan tarafından öncelikle ilgili gazetenin tüzel kişiliğine bir ihtarname ile düzeltme ve cevap metni tebliğ edildiği, devamla düzeltme yazısının yayımlanmaması üzerine, Isparta 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 10.02.2010 tarihli 2010/94 D.İş sayılı kararıyla düzeltme metninin yayımlanmasına karar verildiği, karardaki muhatabın yine Gülses Gazetesi ve Erenler Matbaacılık ... Ltd. Şti. olduğu, bu suretle verilen kararın, ekindeki tekzip metniyle birlikte, en son ilgili tüzel kişinin evrak memuruna 30.03.2010 günü tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

5187 sayılı Kanun'un 18. maddesi kapsamında sorumlu müdürün cezai sorumluluğu bakımından düzeltme ve cevap yazısının muhatap olarak kendisine gönderilmesi gerektiği tartışmasızdır. Kararı veren Mahkemece çıkartılan tebligatın muhatabının sorumlu müdür yerine bir tüzel kişi olarak yazılması, tebliğ için gidilen tüzel kişinin adresinde sorumlu müdürün temsilcisi, memuru veya müstahdemi olup olmadığı bilinmeyen bir kişiye tebliğ edilmesi, yasanın aradığı sıkı şekil şartlarına aykırıdır. Bu nedenle, sanık yazı işleri müdürünün, düzeltme metninin süresinde veya gereği gibi yayımlanmaması eylemlerinden dolayı cezai anlamda sorumlu tutulamayacağından bahisle beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

1-) Dosyada suça konu tekzibin gereği gibi yayımlanmaması eyleminin gerçekleştiği günün, dolayısıyla suç tarihinin 06/04/2010 tarihi olmasına rağmen, gerekçeli kararda şikayet tarihi olan 11/03/2010 olarak yazılması,

2-) Sanığın yazı işleri müdürü olduğu gazetenin haftalık yayın yapan "yerel süreli yayın" olması, bu hususun gazete nüshasındaki künyeden açıkça anlaşılması karşısında sanık hakkında 5187 sayılı Kanun'un 18/1. maddesinde belirtilen cezanın alt sınırı 10.000 TL olmasına rağmen, gerekçesiz şekilde ve sadece kanunda yazılı maddenin tekrarlanması suretiyle, takdiren 20.000 TL adli para cezasına hükmedilmesi,