Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/3687 K.2015/2367

Ödeme şartını ihlâli suçundan sanık N.. G.. ve A.. E..'in, 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu'nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar hapsen tazyik ile cezalandırılmalarına dair Mihalıççık İcra Ceza Mahkemesinin 05/11/2012 tarihli ve 2012/29-33 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin merci Mihalıççık Asliye Ceza Mahkemesinin 07/12/2012 tarihli ve 2012/54 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığının 24/04/2013 gün ve 26972 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22/05/2013 gün ve KYB.2013-165250 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, ödeme şartını ihlâl suçuna konu borcun kaynağının Mihalıççık Tarım Kredi Kooperatifinden 26/09/2006 tarihinde alınan kredi olduğu, bu borç yönünden de 25/05/2007 tarihli ve 26532 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5661 sayılı Tarım Kredi Kooperatifleri Tarafından Kullandırılan Toplu Köy Ikrazatı/Grup Kredilerinden Doğan Kefaletin Sona Erdirilmesi Hakkında Kanun ile borçların yeniden yapılandırılmasının öngörüldüğü, buradaki hükümlerin mevcut borçlara uygulanabilmesinin mümkün bulunduğu cihetle, itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Kanun yararına bozma ihbarnamesi düzenlenmeden önce, sanıkların cezalandırılmalarına dair Mihalıççık İcra Ceza Mahkemesinin 05/11/2012 tarihli ve 2012/29-33 sayılı kararı ile ilgili olarak müşteki vekilinin 17/05/2013 tarihli dilekçesi ile sanıklar N.. G.. ve A..

E.. hakkındaki şikayetinden vazgeçtiği ve bu nedenle 2004 sayılı İcra İflas Kanunu’nun 354/1. maddesi uyarınca sanıklar hakkındaki cezaların bütün neticeleri ile birlikte düşmesine karar verilmesinin gerektiği cihetle, incelenen dosyada, yasaya aykırılığı ve hükmün infazını engelleyen usule ilişkin bu yasal düzenleme mevcut iken, bu yolun kullanımına başvurulmaksızın olağanüstü yasa yolu olan kanun yararına bozma yoluna gidilmesi mümkün bulunmadığı anlaşıldığından,