KÜNYE
19. Ceza Dairesi 2015/4379 E., 2015/5931 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Ekim 2015
- Tebliğname No
- 11 - 2013/68300
- Mahkemesi
- Gaziantep 5. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 26/01/2012
- Numarası
- 2008/252 (E) ve 2012/50 (K
- Suç
- 213 Sayılı Kanuna Aykırılık
Karar Metni
297 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi,
I-Sanık M.. D.. hakkında kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede,
Sanığın adres kayıt sistemindeki adresine 10.04.2012 günü usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü, yasal süresinden sonra 16.07.2012 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
II- Sanık C.. Y.. hakkında kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede,
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre ;
Sanık hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan verilmiş bir mütala bulunmadığı cihetle; 213 sayılı Kanun'un 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa alınmadan dava açılıp karar verilmiş ve gerekçeli karar başlığında suç tarihi 06.01.2006 olarak yazılmış ise de, sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin faturanın tanzim tarihi olduğu, dava konusu faturaların tanzim tarihi belirlenmemiş olmakla birlikte 29.07.2004 tarihinde ele geçirildiğinin dosyada mevcut emniyet tutanaklarından anlaşıldığı, suçun bu tarihte işlendiğinin kabulü halinde de zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğu görülmekle,
Sanığa yükletilen suç için, yasada öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, suçun oluştuğu tarih itibariyle, temyiz süreci içinde sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen yedi yıl altı aylık olağanüstü dava zamanaşımının 29.01.2012 tarihinde gerçekleştiği,
Yargıtay 19. Ceza Dairesi, E. 2015/4379, K. 2015/5931, 21 Ekim 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama