Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/4691 K.2016/2290

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- 6183 sayılı Kanun'un menkul malların haczini düzenleyen 77. maddesinde "Her türlü menkul mallar cins ve nevileri, vasıfları, alametleri, sayı ve miktarları ve tahmin edilen değerleri haciz zaptında tesbit edilmek suretiyle haczolunur." hükmü bulunduğundan Kanun'un 110. maddesindeki suçun oluşumu için menkul mallar açısından fiili haciz yapılmasının gerekli olduğu gözetilerek trafik kaydına haciz şerhi konulup fiilen haczedilmeyen araçların idareye teslim edilmemesinden ibaret bulunan eylemde suçun unsurları itibariyle oluşmadığı anlaşıldığından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

2- CMK'nın 231/11. maddesi gereğince denetim süresi içerisinde sanığın kasten yeni suç işlemesi nedeniyle önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi,