KÜNYE
19. Ceza Dairesi 2015/7489 E., 2016/14511 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Nisan 2016
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık
Karar Metni
308 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Sanık tarafından yapılan temyiz nedenlerinin incelenmesinde;
Sanığın yüzüne karşı 04/02/2013 tarihinde tefhim olunan kararı, CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süreden sonra 12/04/2013 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
2-Katılan vekilinin temyiz nedenlerine gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Sanığın cezasından 6831 sayılı Kanunun 93/2. maddesi uyarınca bir kat arttırım yapıldığında 12 ay yerine 1 yıl hapis cezasına hükmedilmişse de sonuç cezanın doğru olduğu ve suça konu ... arazisi üzerinde bulunan tel çitin müsaderesi ile ilgili olarak mahkemesince her zaman karar verilebileceği düşünüldüğünden, bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak
Sanıktan alınarak katılan idareye verilmesi gereken vekalet ücretinin katılan vekiline verilmesine karar verilmesi,
Yargıtay 19. Ceza Dairesi, E. 2015/7489, K. 2016/14511, 5 Nisan 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama