Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/8171 K.2015/8873

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık hakkında tekerrüre esas alınan adli sicil kaydında yazılı Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.06.2009 tarih ve 2009/92 Esas, 2009/651 Karar sayılı kesin nitelikte adli para cezasına dair ilamın 1412 sayılı CMUK'nın 305/1. maddesi gereğince tekerrüre esas alınmayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydında bulunan Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 11/10/2005 tarih 2004/737 Esas 2005/371 karar sayılı ilamının tekerrüre esas olduğunun gözetilmemesi,

2- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E, 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanığın temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun'un 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktalarının; tebliğnameye aykırı olarak, temyiz edilen kararın tekerrür uygulamasına ilişkin fıkrasındaki “Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/92 E. 2009/651 K. sayılı ilamı” ibaresinin çıkarılarak,