Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/8506 K.2015/4139

Sermaye şirketlerinin iflasını istemek mecburiyetine aykırılık suçundan sanık B.. Y.. hakkında yapılan yargılama sonucunda müşteki vekilinin dosyanın ele alındığı saat itibari ile duruşmada hazır bulunmadığından bahisle şikayet hakkının düşmesine dair Salihli İcra Ceza Mahkemesinin 08/01/2015 tarihli ve 2014/1293 esas, 2015/5 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Salihli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/01/2015 tarihli ve 2015/18 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığından verilen 11/05/2015 gün ve 29854 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25/05/2015 gün ve KYB.2015-179284 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun "Şikayet dilekçe ile veya şifahi beyanla yapılır. Dilekçeyi veya dava beyanını alan icra mahkemesi duruşma için hemen bir gün tayin edip şikayetçinin imzasını alır ve maznuna celpname gönderir. Şahit gösterilmişse o da celbolunur. İki taraf tayin olunan gün ve saatte icra mahkemesinin huzuruna gelmeye veya vekil göndermeye mecburdurlar. İcabında merci, tarafların bizzat hazır bulunmasını emredebilir.

Maznun başka yerde ikamet ediyorsa istinabe yolu ile sorguya çekilir. Maznun, şikayeti alan veya istinabe edilen icra mahkemesinin huzuruna gelmez veya müdafi göndermezse yahut bizzat bulunmasına lüzum görülürse zabıta marifetiyle getirilir. Bu suretle de bulundurulamazsa muhakeme gıyabında görülür. Şikayetçi muayyen zamanda gelmez ve vekil de göndermezse şikayet hakkı düşer.

Gelmeyen şahitlere yapılacak muamele ile borçlunun gıyabında verilen karara karşı eski hale getirme talebi hakkında Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununda yazılı hükümler tatbik olunur, "şeklindeki 349. maddesi nazara alındığında, somut olayda, şikayetçi vekiline duruşma gün ve saatinin usulüne uygun tebliğ edilmediği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;