Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/8677 K.2016/3836

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-Sanıklara isnat edilen “ticari işletme yöneticisinin alacaklıları zarara sokmak kastı ile borcu ödememesi” suçunun oluşması için, takibin kesinleştiği tarih itibariyle şirketin borcu ödeme gücüne sahip olması ve şirketin hukuken veya fiilen yönetim yetkisine sahip olan şirket yetkilisinin alacaklıyı zarara uğratmak kastıyla şirket borcunu ödememesi gerekmekte olup, takibin kesinleştiği tarih itibariyle şirketin borcu ödeme gücüne sahip olup olmadığının tespiti için borçlu şirket defter ve belgeleri ile banka hesapları üzerinde karşılaştırılmalı olarak bilirkişi marifeti ile inceleme yaptırılıp,

sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdiri gerekirken, alacaklıyı zarara uğratmak için muvazaalı olarak mal varlığını gizlediği gerekçesiyle yazılı şekilde sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de,

Somut olayda 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanamayacağı hususunun gözetilmemesi,

2-Sanıklar hakkında hükmolunan 1 yıl hapis ve 1200 TL adli para cezasının TCK'nın 43. maddesi uyarınca 1/2 artırım yapılarak ulaşılacak sonuç cezanın 1 yıl 6 ay hapis ve 1800 gün adli para cezası olması gerektiği gözetilmeyerek hesapta hata ile 1 yıl 3 ay hapis ve 1500 gün adli para cezasına hükmolunması,