Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/8814 K.2016/302

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Katılan vekilinin 18.05.2011 havale tarihli dilekçesi ile sanık hakkındaki temyizinden vazgeçtiğini belirtmesi karşısında; sanığın temyizine hasren yapılan incelemede;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sahte fatura düzenlemek suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un ....Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında;

Öncelikle; suça konu 2007 takvim yılına ait faturaların onaylı suretleri getirtilip incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, faturaların şekil şartlarını haiz olduğunun tespiti halinde ise; sanığın savunması doğrultusunda; sanığın şirketine ait boş fatura koçanları yapılan arama sonucu evinde ele geçen .... ile şirketin diğer ortağı ....' ın tanık sıfatıyla dinlenmesi, ele geçtiği takdirde faturalar ile 07.07.2007 tarihinde bastırıldığı vergi raporunda belirtilen fatura basım formları üzerinde imza ve yazı incelemesi yaptırılması,

2007 yılında düzenlediği iddia edilen faturaları kullanan kişi ya da şirketlerin tespiti ile yetkililerinin tanık olarak dinlenerek faturaları kimden ve hangi hukuki ilişkiye istinaden aldıkları ve ellerinde buna ilişkin bilgi ve belge olup olmadığının sorulması, arama tutanağına dayanak teşkil eden arama kararının dosya içine konulmasından sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yetinilerek mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre ise;

a- Sahte fatura kullanmak ve sahte fatura düzenlemek suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu, 5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, kamu davasının, vergi suçu raporu ve mütalaya uygun olarak "sahte fatura düzenlemek" suçundan açıldığı gözetilmeden gerekçede ''sahte fatura kullanmak'', hüküm ve kısa kararda ise ''sahte fatura düzenlemek'' suçlarından bahsedilmek suretiyle çelişkiye düşülmesi,

b- Uygulama maddesinin, kabul ve dosya içeriğine göre 213 sayılı VUK' nun 359/b-1 yerine aynı yasanın 359/a-2 olarak hatalı yazılması,

c- Sonuç ceza belirlenirken 18 ay 22 gün hapis cezası yerine hatalı hesap sonucu 18 ay 20 gün hapis cezası belirlenmek suretiyle eksik ceza tayini,

d- Kısa süreli olmayan erteli hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,